çəngəl
Étymologie
- Du persan چنگال.
Nom commun
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Nominatif | çəngəl |
çəngəllər |
| Accusatif | çəngəli |
çəngəlləri |
| Génitif | çəngəlin |
çəngəllərin |
| Datif | çəngələ |
çəngəllərə |
| Locatif | çəngəldə |
çəngəllərdə |
| Ablatif | çəngəldən |
çəngəllərdən |
çəngəl \t͡ʃæɲ.ˈɟæl\ (voir les formes possessives)
- Fourchette (ustensile).
Prononciation
- (Région à préciser) : écouter « çəngəl [Prononciation ?] »