çift
Étymologie
- Du turc çift.
Adjectif
çift \Prononciation ?\
- (Mathématiques) Pair.
Étymologie
- Du turc çift.
Adjectif
çift \Prononciation ?\
- (Mathématiques) Pair.
Nom commun
çift \Prononciation ?\
Étymologie
- Du persan جفت, joft (« paire »).
Adjectif
çift \t͡ʃift̪\
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif / absolu | çift | çiftler |
| Accusatif | çifti | çiftleri |
| Datif / directif | çifte | çiftlere |
| Locatif | çiftte | çiftlerde |
| Ablatif | çiftten | çiftlerden |
çift \t͡ʃift̪\ nominatif singulier
- Paire.
Çift meclislilik.
- Bicamérisme.
- Couple.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Dérivés
- çiftçi (« fermier »)
Prononciation
- Turquie : écouter « çift [t͡ʃift̪] »