încheietură
Étymologie
- Dérivé de încheiat, avec le suffixe -ură.
Nom commun
| f | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| cas | non articulé | articulé | non articulé | articulé |
| Nominatif Accusatif |
încheietură | încheietura | încheieturi | încheieturile |
| Datif Génitif |
încheietură | încheieturii | încheieturi | încheieturilor |
| Vocatif | ||||
încheietură \Prononciation ?\ féminin
- (Anatomie) Articulation.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
- Poignet.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
- Joint.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Synonymes
- articulație (1)
Prononciation
→ Prononciation audio manquante. (Ajouter un fichier ou en enregistrer un avec Lingua Libre )
Anagrammes
→ Modifier la liste d’anagrammes
- chenăruitei
- echiunitare
Références
- DEX online – Dicționare ale limbii române, 2004–2025 → consulter cet ouvrage