čudlík
Étymologie
- Dérivé de čidlo (« capteur »), avec le suffixe -ík et dissimilation des deux \i\.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | čudlík | čudlíky |
| Génitif | čudlíku | čudlíků |
| Datif | čudlíku | čudlíkům |
| Accusatif | čudlík | čudlíky |
| Vocatif | čudlíku | čudlíky |
| Locatif | čudlíku | čudlících |
| Instrumental | čudlíkem | čudlíky |
čudlík \t͡ʃudliːk\ masculin inanimé
Synonymes
Références
- Ústav pro jazyk český, Akademie věd ČR, v.v.i., 2008–2025 → consulter cet ouvrage