łuczyć

Étymologie

Du vieux slave лоучити, lučiti qui donne aussi лучить, lučiť en russe[1].

Verbe

łuczyć \Prononciation ?\ perfectif (imperfectif : łuczać) (voir la conjugaison)

  1. (Désuet) Frapper.

Synonymes

Références

  1. « łuczyć », dans Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, 1927