šliipen

Forme de verbe 1

šliipen /ˈʃlijpen/

  1. Première personne du singulier du présent de l’indicatif de šliipet.
  2. Thème négatif au prétérit de l’indicatif de šliipet.
  3. Participe passé de šliipet.

Forme de verbe 2

Cas Singulier
Nominatif šliipen
Accusatif
Génitif
šliipen
Illatif
Locatif šliipemis
Comitatif šliipemiin
Essif šliipemin

šliipen /ˈʃlijpen/

  1. Nom d’action de šliipet.

Forme de nom commun

šliipen /ˈʃlijpen/

  1. Génitif de šliipen.