ţer

Voir aussi : ter, TER, tér, -ter

Étymologie

Du latin caelum, comparez au roumain cer.

Nom commun

féminin Singulier Pluriel
casnon articuléarticulénon articuléarticulé
Nominatif
Accusatif
ţer ţeru ţeru ţerurle
Datif
Génitif
Vocatif

ţer \t͡ser\ neutre

  1. Ciel.