žito

Voir aussi : Zito, zito, zitó

Étymologie

→ voir žito en tchèque.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif žito žitá
Génitif žita žít
Datif žitu žitám
Accusatif žito žitá
Locatif žite žitách
Instrumental žitom žitami

žito \ˈʒi.tɔ\ neutre

  1. (Ouest de la Slovaquie) Blé, froment.
  2. (Est de la Slovaquie) Seigle.

Synonymes

Dérivés

  • žitný, de blé/seigle

Étymologie

Du vieux slave жито, žito, un mot apparenté à žít vivre ») : « vivres, ce qui sert à vivre » → voir žití et obilí.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif žito žita
Génitif žita žit
Datif žitu žitům
Accusatif žito žita
Vocatif žito žita
Locatif žitě
ou žitu
žitech
Instrumental žitem žity

žito \ʒɪtɔ\ neutre

  1. (Botanique) Seigle.

Dérivés

  • žitný, de seigle

Prononciation

Références

  • Ústav pro jazyk český, Akademie věd ČR, v.v.i., 2008–2025 → consulter cet ouvrage
  • Jiří Rejzek, Dictionnaire étymologique tchèque, Leda, Prague, 2012