Αριστοτέλης
Étymologie
- Du grec ancien Ἀριστοτέλης, Aristotélēs.
Nom propre
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ο | Αριστοτέλης | οι | — |
| Génitif | του | Αριστοτέλη | των | — |
| Accusatif | το(ν) | Αριστοτέλη | τους | — |
| Vocatif | Αριστοτέλη | — | ||
Αριστοτέλης, Aristotélis \a.ɾi.stoˈte.lis\ masculin