Αἴαντος
Grec ancien
Forme de nom propre
| Cas | Singulier | |
|---|---|---|
| Nominatif | ὁ | Αἴας |
| Vocatif | Αἶαν | |
| Accusatif | τὸν | Αἴαντα |
| Génitif | τοῦ | Αἴαντος |
| Datif | τῷ | Αἴαντι |
Αἴαντος, Aíantos masculin singulier
- Génitif de Αἴας.
Prononciation
- *\ǎi̯.an.tos\ (Attique (Ve siècle av. J.-C.))
- *\ˈɛ.an.tos\ (Koinè, Égypte (Ier siècle))
- *\ˈɛ.an.tos\ (Koinè (IVe siècle))
- *\ˈe.an.tos\ (Byzance (Xe siècle))
- *\ˈe.an.dos\ (Constantinople (XVe siècle))