Δάν

Grec ancien

Nom propre

Cas Singulier
Nominatif Δάν
Vocatif   Δάν
Accusatif τὸν Δᾶνα
Génitif τοῦ Δανός
Datif τῷ Δανί

Δάν, Dán masculin

  1. (Divinité) Forme éolienne de Ζεύς.

Prononciation

  • *\dǎːn\ (Attique (Ve siècle av. J.-C.))
  • *\dan\ (Koinè, Égypte (Ier siècle))
  • *\ðan\ (Koinè (IVe siècle))
  • *\ðan\ (Byzance (Xe siècle))
  • *\ðan\ (Constantinople (XVe siècle))