Ναυσικάα
Grec ancien
Étymologie
Nom propre
| Cas | Singulier | |
|---|---|---|
| Nominatif | ἡ | Ναυσικάα |
| Vocatif | Ναυσικάα | |
| Accusatif | τὴν | Ναυσικάαν |
| Génitif | τῆς | Ναυσικάας |
| Datif | τῇ | Ναυσικάᾳ |
Ναυσικάα, Nausikáa féminin singulier
Dérivés dans d’autres langues
- Grec : Ναυσικά
- Latin : Nausicaa
Prononciation
- *\nau̯.si.ká.aː\ (Attique (Ve siècle av. J.-C.))
- *\naʍ.siˈka.a\ (Koinè, Égypte (Ier siècle))
- *\naɸ.siˈka.a\ (Koinè (IVe siècle))
- *\naf.siˈka.a\ (Byzance (Xe siècle))
- *\naf.siˈka.a\ (Constantinople (XVe siècle))
Références
- « Ναυσικάα », dans Georg Autenrieth, A Homeric Dictionary.