Πήγασος
Étymologie
- Du grec ancien Πήγασος, Pḗgasos.
Nom propre
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ο | Πήγασος | οι | — |
| Génitif | του | Πηγάσου | των | — |
| Accusatif | το(ν) | Πήγασο | τους | — |
| Vocatif | Πήγασε | — | ||
Πήγασος, Pígasos \ˈpi.ɣa.sos\ masculin singulier
- (Mythologie grecque) Pégase.
Grec ancien
Étymologie
- De πηγή, pēgḗ (« source ») (→ voir Hippocrène).
Nom propre
| Cas | Singulier | |
|---|---|---|
| Nominatif | ὁ | Πήγασος |
| Vocatif | Πήγασε | |
| Accusatif | τὸν | Πήγασον |
| Génitif | τοῦ | Πηγάσου |
| Datif | τῷ | Πηγάσῳ |
Πήγασος, Pḗgasos masculin singulier
- (Mythologie grecque) Pégase.
Variantes
- Πάγασος (Dorien)
Dérivés dans d’autres langues
Prononciation
- *\pɛ̌ː.ɡa.sos\ (Attique (Ve siècle av. J.-C.))
- *\ˈpe̝.ɡa.sos\ (Koinè, Égypte (Ier siècle))
- *\ˈpi.ɣa.sos\ (Koinè (IVe siècle))
- *\ˈpi.ɣa.sos\ (Byzance (Xe siècle))
- *\ˈpi.ɣa.sos\ (Constantinople (XVe siècle))
Références
- « Πήγασος », dans Henry Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek–English Lexicon, Harper & Brothers, New York, 1889 → consulter cet ouvrage