Πλούταρχος
Étymologie
- Du grec ancien Πλούταρχος, Ploútarkhos.
Nom propre
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ο | Πλούταρχος | οι | — |
| Génitif | του | Πλουτάρχου | των | — |
| Accusatif | το(ν) | Πλούταρχο | τους | — |
| Vocatif | Πλούταρχε | — | ||
Πλούταρχος, Plútarchos \ˈplu.taɾ.xos\ masculin
Voir aussi
- Πλούταρχος sur l’encyclopédie Wikipédia (en grec)
Grec ancien
Étymologie
- De πλούταρχος, ploútarkhos (« maître des richesses »).
Nom propre
| Cas | Singulier | |
|---|---|---|
| Nominatif | ὁ | Πλούταρχος |
| Vocatif | Πλούταρχε | |
| Accusatif | τὸν | Πλούταρχον |
| Génitif | τοῦ | Πλουτάρχου |
| Datif | τῷ | Πλουτάρχῳ |
Πλούταρχος, Ploútarkhos *\plǒː.tar.kʰos\ masculin
- (Histoire) Plutarque.