άντρας
Étymologie
- Du grec ancien ἀνήρ, anếr, via son accusatif singulier ἄνδρα ándra.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ο | άντρας | οι | άντρες |
| Génitif | του | άντρα | των | αντρών |
| Accusatif | τον | άντρα | τους | άντρες |
| Vocatif | άντρα | άντρες | ||
άντρας (ándras) \ˈan.dɾas\ masculin