έγκλημα
: ἔγκλημα
Étymologie
- Du grec ancien ἔγκλημα, énklêma (« grief »).
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | το | έγκλημα | τα | εγκλήματα |
| Génitif | του | εγκλήματος | των | εγκλημάτων |
| Accusatif | το | έγκλημα | τα | εγκλήματα |
| Vocatif | έγκλημα | εγκλήματα | ||
έγκλημα, énklima \Prononciation ?\ neutre
- Crime.
- φρικτό έγκλημα, crime horrible.