έρημος
Étymologie
- Du grec ancien ἔρημος, érêmos.
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | έρημος | έρημη | έρημο | |||
| génitif | έρημου | έρημης | έρημου | |||
| accusatif | έρημο | έρημη | έρημο | |||
| vocatif | έρημε | έρημη | έρημο | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | έρημοι | έρημες | έρημα | |||
| génitif | έρημων | έρημων | έρημων | |||
| accusatif | έρημους | έρημες | έρημα | |||
| vocatif | έρημοι | έρημες | έρημα | |||
έρημος (érimos) \ˈɛ.ɾi.mɔs\
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | η | έρημος | οι | έρημοι |
| Génitif | της | ερήμου | των | ερήμων |
| Accusatif | τη(ν) | έρημο | τις | ερήμους |
| Vocatif | έρημο | έρημοι | ||
έρημος (érimos) \ˈɛ.ɾi.mɔs\ féminin
- Désert.
Τα καραβάνια διέσχιζαν την έρημο Σαχάρα με καμήλες.
- La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
Dérivés
- ερήμην
- ερημητήριο
- ερημία
- ερημικά
- ερημικός
- ερημίτης - ερημίτισσα
- ερημώνω
- ερήμωση
- ερημοδικία
- ερημοδικώ
- ερημοκλήσι
- ερημοκλησιά
- ερημονήσι
- ερημόνησο
- ερημόνησος
- ερημοσπίτης
- ερημότοπος