αγανάκτηση
Étymologie
- Du grec ancien ἀγανάκτησις aganáktêsis (« sujet d’irritation, d’indignation »).
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | η | αγανάκτηση | οι | αγανακτήσεις |
| Génitif | της | αγανάκτησης αγανακτήσεως |
των | αγανακτήσεων |
| Accusatif | τη(ν) | αγανάκτηση | τις | αγανακτήσεις |
| Vocatif | αγανάκτηση | αγανακτήσεις | ||
αγανάκτηση (aganáktisi) \a.ɣa.ˈnak.ti.si\ féminin
Synonymes
Apparentés étymologiques
Références
- Λεξικό της κοινής νεοελληνικής, Fondation Manolis Triantafyllidis, 1998 (αγανάκτηση)