αδύνατος
: ἀδύνατος
Étymologie
- Du grec ancien ἀδύνατος, adúnatos.
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | αδύνατος | αδύνατη | αδύνατο | |||
| génitif | αδύνατου | αδύνατης | αδύνατου | |||
| accusatif | αδύνατο | αδύνατη | αδύνατο | |||
| vocatif | αδύνατε | αδύνατη | αδύνατο | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | αδύνατοι | αδύνατες | αδύνατα | |||
| génitif | αδύνατων | αδύνατων | αδύνατων | |||
| accusatif | αδύνατους | αδύνατες | αδύνατα | |||
| vocatif | αδύνατοι | αδύνατες | αδύνατα | |||
αδύνατος (adhínatos) \a.ˈði.na.tɔs\