αιχμάλωτος
Étymologie
- Du grec ancien αἰχμάλωτος, aikhmálôtos.
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | αιχμάλωτος | αιχμάλωτη | αιχμάλωτο | |||
| génitif | αιχμάλωτου | αιχμάλωτης | αιχμάλωτου | |||
| accusatif | αιχμάλωτο | αιχμάλωτη | αιχμάλωτο | |||
| vocatif | αιχμάλωτε | αιχμάλωτη | αιχμάλωτο | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | αιχμάλωτοι | αιχμάλωτες | αιχμάλωτα | |||
| génitif | αιχμάλωτων | αιχμάλωτων | αιχμάλωτων | |||
| accusatif | αιχμάλωτους | αιχμάλωτες | αιχμάλωτα | |||
| vocatif | αιχμάλωτοι | αιχμάλωτες | αιχμάλωτα | |||
αιχμάλωτος (ekhmálotos) \ɛx.ˈma.lɔ.tɔs\
- Prisonnier.
αιχμάλωτος των ληστών
- La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ο | αιχμάλωτος | οι | αιχμάλωτοι |
| Génitif | του | αιχμάλωτου | των | αιχμάλωτων |
| Accusatif | το(ν) | αιχμάλωτο | τους | αιχμάλωτους |
| Vocatif | αιχμάλωτε | αιχμάλωτοι | ||
αιχμάλωτος (ekhmálotos) \ɛx.ˈma.lɔ.tɔs\ masculin
Dérivés
- αιχμαλωσία
- αιχμαλωτίζω
- αιχμαλώτιση