ανώδυνος
: ἀνώδυνος
Étymologie
- Du grec ancien ἀνώδυνος, anốdunos.
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ανώδυνος | ανώδυνη | ανώδυνο | |||
| génitif | ανώδυνου | ανώδυνης | ανώδυνου | |||
| accusatif | ανώδυνο | ανώδυνη | ανώδυνο | |||
| vocatif | ανώδυνε | ανώδυνη | ανώδυνο | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ανώδυνοι | ανώδυνες | ανώδυνα | |||
| génitif | ανώδυνων | ανώδυνων | ανώδυνων | |||
| accusatif | ανώδυνους | ανώδυνες | ανώδυνα | |||
| vocatif | ανώδυνοι | ανώδυνες | ανώδυνα | |||
ανώδυνος (anódhinos) \a.ˈnɔ.ði.nɔs\