απόλυτος
Étymologie
- Du grec ancien ἀπόλυτος, apólutos, lui-même de ἀπολύω, apolúô (« délivrer, délier »).
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | απόλυτος | απόλυτη | απόλυτο | |||
| génitif | απόλυτου | απόλυτης | απόλυτου | |||
| accusatif | απόλυτο | απόλυτη | απόλυτο | |||
| vocatif | απόλυτε | απόλυτη | απόλυτο | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | απόλυτοι | απόλυτες | απόλυτα | |||
| génitif | απόλυτων | απόλυτων | απόλυτων | |||
| accusatif | απόλυτους | απόλυτες | απόλυτα | |||
| vocatif | απόλυτοι | απόλυτες | απόλυτα | |||
απόλυτος, apólitos \a.ˈpɔ.li.tɔs\