αρμονικός
Étymologie
- Du grec ancien ἁρμονικός, harmonikós.
Adjectif
αρμονικός, armonikós \aɾ.mo.niˈkos\
- (Musique) Harmonieux, plaisant à l’oreille.
Οι βιολιστές παράγουν αρμονικούς ήχους.
Oi violistés parágoun armonikoús íchous.- Les violonistes produisent un son harmonieux.
- (Sens figuré) Harmonieux, paisible et pacifique.
αρμονική συνύπαρξη
armonikí synýparxi- coexistence harmonieuse
- (Art) Harmonieux, symétrique, bien proportionné.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
- (Mathématiques) Harmonique.
απλή αρμονική ταλάντωση
aplí armonikí talántosi- mouvement harmonique simple
Dérivés
- απλή αρμονική ταλάντωση, aplí armonikí talántosi (« mouvement harmonique simple »)
Apparentés étymologiques
- αρμονία, armonía (« harmonie »)
- αρμόνικα, armónika (« harmonica »)
- αρμονικά, armoniká (« harmonieusement, harmoniquement »)
- αρμονική, armonikí (« harmonique »)
- δυαρμονικός, dyarmonikós
- ευαρμονικός, evarmonikós
- παναρμονικός, panarmonikós
- συναρμονικός, synarmonikós
Prononciation
→ Prononciation audio manquante. (Ajouter un fichier ou en enregistrer un avec Lingua Libre )