βιολέτα
Étymologie
- De l’italien violetta.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | η | βιολέτα | οι | βιολέτες |
| Génitif | της | βιολέτας | των | βιολετών |
| Accusatif | τη(ν) | βιολέτα | τις | βιολέτες |
| Vocatif | βιολέτα | βιολέτες | ||
βιολέτα, violéta \vi̯oˈle.ta\ féminin
Synonymes
Références
- Λεξικό της κοινής νεοελληνικής, Fondation Manolis Triantafyllidis, 1998 (βιολέτα)