βλακεία

Étymologie

Du grec ancien βλακεία, blakeía paresse, stupidité »), de βλάξ, βλακός (« imbécile, stupide »).

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif η  βλακεία οι  βλακείες
Génitif της  βλακείας των  βλακειών
Accusatif τη(ν)  βλακεία τις  βλακείες
Vocatif βλακεία βλακείες

βλακεία (vlakía) \Prononciation ?\ féminin

  1. Idiotie.

Dérivés

  • βλάκας

Apparentés étymologiques

  • βλακεύω