βλαστός

Grec ancien

Étymologie

De βλαστάνω, blastanô  engendrer, germer »).

Nom commun

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif βλαστός οἱ βλαστοί τὼ βλαστώ
Vocatif βλαστέ βλαστοί βλαστώ
Accusatif τὸν βλαστόν τοὺς βλαστούς τὼ βλαστώ
Génitif τοῦ βλαστοῦ τῶν βλαστῶν τοῖν βλαστοῖν
Datif τῷ βλαστ τοῖς βλαστοῖς τοῖν βλαστοῖν

βλαστός, blastós masculin

  1. Pousse, bourgeon.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Apparentés étymologiques