γυναικείος
Étymologie
- Du grec ancien γυναικεῖος, gynaikeîos (« féminin »).
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | γυναικείος | γυναικεία | γυναικείο | |||
| génitif | γυναικείου | γυναικείας | γυναικείου | |||
| accusatif | γυναικείο | γυναικεία | γυναικείο | |||
| vocatif | γυναικείε | γυναικεία | γυναικείο | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | γυναικείοι | γυναικείες | γυναικεία | |||
| génitif | γυναικείων | γυναικείων | γυναικείων | |||
| accusatif | γυναικείους | γυναικείες | γυναικεία | |||
| vocatif | γυναικείοι | γυναικείες | γυναικεία | |||
γυναικείος (yinekíos) \ʝi.neˈci.os\
- Féminin, de femme.
Γυναικείο μοναστήρι
- couvent
Synonymes
Références
- Λεξικό της κοινής νεοελληνικής, Fondation Manolis Triantafyllidis, 1998 (γυναικείος)