δίσεκτος

Composé de δις, dis (« deux fois ») et de έκτος, éktos (« sixième »), calque du latin bisextus.

δίσεκτος, dísektos \Prononciation ?\

1. Bissextil.
   • Kάθε τέσσερα χρόνια έχουμε δίσεκτο έτος.

     Tous les quatre ans, nous avons une année bissextile.

• Λεξικό της κοινής νεοελληνικής, Fondation Manolis Triantafyllidis, 1998 (δίσεκτος)