δογματίας
Grec ancien
Étymologie
- De δόγμα, dógma (« opinion, dogme »).
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ὁ | δογματίας | οἱ | δογματίαι | τὼ | δογματία |
| Vocatif | δογματία | δογματίαι | δογματία | |||
| Accusatif | τὸν | δογματίαν | τοὺς | δογματίας | τὼ | δογματία |
| Génitif | τοῦ | δογματίου | τῶν | {{{2}}}ιῶν | τοῖν | δογματίαιν |
| Datif | τῷ | δογματίᾳ | τοῖς | δογματίαις | τοῖν | δογματίαιv |
δογματίας, dogmatías *\Prononciation ?\ masculin
- Personne sentencieuse.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Références
- « δογματίας », dans Henry Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, Roderick McKenzie, A Greek–English Lexicon, Clarendon Press, Oxford, 1940 → consulter cet ouvrage