δυσλεξία

Étymologie

Du français dyslexie. Apparenté à λέξις.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif η  δυσλεξία οι  δυσλεξίες
Génitif της  δυσλεξίας των  δυσλεξιών
Accusatif τη(ν)  δυσλεξία τις  δυσλεξίες
Vocatif δυσλεξία δυσλεξίες

δυσλεξία, dislexía \ðis.lε.ˈksi.a\ féminin

  1. (Nosologie) Dyslexie.

Voir aussi