ειδωλολάτρης
Étymologie
- Du grec ancien εἰδωλολάτρης, eidololátrês.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ο | ειδωλολάτρης | οι | ειδωλολάτρες |
| Génitif | του | ειδωλολάτρη | των | ειδωλολατρών |
| Accusatif | τον | ειδωλολάτρη | τους | ειδωλολάτρες |
| Vocatif | ειδωλολάτρη | ειδωλολάτρες | ||
ειδωλολάτρης \i.ðɔ.lɔ.ˈla.tɾis\ masculin
- (Religion) Idolâtre.