ειλικρινής

Étymologie

Du grec ancien εἰλικρινής, eilikrinếs.

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif ειλικρινής ειλικρινής ειλικρινές
génitif ειλικρινούς ειλικρινούς ειλικρινούς
accusatif ειλικρινή ειλικρινή ειλικρινές
vocatif ειλικρινή ειλικρινής ειλικρινές
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif ειλικρινείς ειλικρινείς ειλικρινή
génitif ειλικρινών ειλικρινών ειλικρινών
accusatif ειλικρινείς ειλικρινείς ειλικρινή
vocatif ειλικρινείς ειλικρινείς ειλικρινή

ειλικρινής (ilikrinís) \i.li.kɾi.ˈnis\

  1. Franc.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
  2. Sincère.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Cet article est issu de Wiktionnaire. Sauf mention contraire, le texte est disponible sous Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.