εξάρτημα
Étymologie
- Du grec ancien ἐξάρτημα, exártêma.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | το | εξάρτημα | τα | εξαρτήματα |
| Génitif | του | εξαρτήματος | των | εξαρτημάτων |
| Accusatif | το | εξάρτημα | τα | εξαρτήματα |
| Vocatif | εξάρτημα | εξαρτήματα | ||
εξάρτημα (exártima) \ɛ.ˈksaɾ.ti.ma\ neutre
- Accessoire.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)