εξαίρετος

Étymologie

Du grec ancien ἐξαιρετός, exairetós ; voir εξαιρώ (« excepter »).

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif εξαίρετος εξαίρετη εξαίρετο
génitif εξαίρετου εξαίρετης εξαίρετου
accusatif εξαίρετο εξαίρετη εξαίρετο
vocatif εξαίρετε εξαίρετη εξαίρετο
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif εξαίρετοι εξαίρετες εξαίρετα
génitif εξαίρετων εξαίρετων εξαίρετων
accusatif εξαίρετους εξαίρετες εξαίρετα
vocatif εξαίρετοι εξαίρετες εξαίρετα

εξαίρετος (exéretos) \ɛ.ˈksɛ.ɾɛ.tɔs\

  1. Très bon, exceptionnel.

Synonymes

Cet article est issu de Wiktionnaire. Sauf mention contraire, le texte est disponible sous Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.