θάλαττα
Grec ancien
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ἡ | θάλαττα | αἱ | θάλατται | τὼ | θαλάττα |
| Vocatif | θάλαττα | θάλατται | θαλάττα | |||
| Accusatif | τὴν | θάλατταν | τὰς | θαλάττας | τὼ | θαλάττα |
| Génitif | τῆς | θαλάττης | τῶν | θαλαττῶν | τοῖν | θαλάτταιν |
| Datif | τῇ | θαλάττῃ | ταῖς | θαλάτταις | τοῖν | θαλάτταιν |
θάλαττα *\ˈtʰa.la.tːa\ féminin
Variantes
- ϑάλαττα
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901