θαυμαστός
Étymologie
- Du grec ancien θαυμαστός, thaumastós.
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | θαυμαστός | θαυμαστή | θαυμαστό | |||
| génitif | θαυμαστού | θαυμαστής | θαυμαστού | |||
| accusatif | θαυμαστό | θαυμαστή | θαυμαστό | |||
| vocatif | θαυμαστέ | θαυμαστή | θαυμαστό | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | θαυμαστοί | θαυμαστές | θαυμαστά | |||
| génitif | θαυμαστών | θαυμαστών | θαυμαστών | |||
| accusatif | θαυμαστούς | θαυμαστές | θαυμαστά | |||
| vocatif | θαυμαστοί | θαυμαστές | θαυμαστά | |||
θαυμαστός (thavmastós) \θav.mas.ˈtɔs\
Synonymes
Grec ancien
Étymologie
- De θαυμάζω, thaumazô.
Adjectif
θαυμαστός, thaumastós *\Prononciation ?\
- Merveilleux, admirable.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Synonymes
Dérivés dans d’autres langues
- Grec : θαυμαστός
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901
- « θαυμαστός », dans Henry Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek–English Lexicon, Harper & Brothers, New York, 1889 → consulter cet ouvrage