θεραπευτικός
Étymologie
- Du grec ancien θεραπευτικός, therapeutikós, apparenté à θεραπεύω, therapevo (« soigner »).
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | θεραπευτικός | θεραπευτική | θεραπευτικό | |||
| génitif | θεραπευτικού | θεραπευτικής | θεραπευτικού | |||
| accusatif | θεραπευτικό | θεραπευτική | θεραπευτικό | |||
| vocatif | θεραπευτικέ | θεραπευτική | θεραπευτικό | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | θεραπευτικοί | θεραπευτικές | θεραπευτικά | |||
| génitif | θεραπευτικών | θεραπευτικών | θεραπευτικών | |||
| accusatif | θεραπευτικούς | θεραπευτικές | θεραπευτικά | |||
| vocatif | θεραπευτικοί | θεραπευτικές | θεραπευτικά | |||
θεραπευτικός, therapevtikós \θɛ.ɾa.pɛf.ti.ˈkɔs\
- Thérapeutique, curatif.
Προληπτική και θεραπευτική ιατρική.
- Médecine préventive et curative.
Dérivés
- θεραπευτική
Références
- Λεξικό της κοινής νεοελληνικής, Fondation Manolis Triantafyllidis, 1998 (θεραπευτικός)
Grec ancien
Étymologie
- Mot dérivé de θεραπευτής, therapeutếs (« serviteur »), avec le suffixe -ικός, -ikós.
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | θεραπευτικός | θεραπευτική | θεραπευτικόν | |||
| vocatif | θεραπευτικέ | θεραπευτική | θεραπευτικόν | |||
| accusatif | θεραπευτικόν | θεραπευτικήν | θεραπευτικόν | |||
| génitif | θεραπευτικοῦ | θεραπευτικῆς | θεραπευτικοῦ | |||
| datif | θεραπευτικῷ | θεραπευτικῇ | θεραπευτικῷ | |||
| cas | duel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | θεραπευτικώ | θεραπευτικά | θεραπευτικώ | |||
| vocatif | θεραπευτικώ | θεραπευτικά | θεραπευτικώ | |||
| accusatif | θεραπευτικώ | θεραπευτικά | θεραπευτικώ | |||
| génitif | θεραπευτικοῖν | θεραπευτικαῖν | θεραπευτικοῖν | |||
| datif | θεραπευτικοῖν | θεραπευτικαῖν | θεραπευτικοῖν | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | θεραπευτικοί | θεραπευτικαί | θεραπευτικά | |||
| vocatif | θεραπευτικοί | θεραπευτικαί | θεραπευτικά | |||
| accusatif | θεραπευτικούς | θεραπευτικάς | θεραπευτικά | |||
| génitif | θεραπευτικῶν | θεραπευτικῶν | θεραπευτικῶν | |||
| datif | θεραπευτικοῖς | θεραπευτικαῖς | θεραπευτικοῖς | |||
θεραπευτικός, therapeutikós *\tʰe.ra.pe͜u.ti.ˈkos\
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901
- « θεραπευτικός », dans Henry Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek–English Lexicon, Harper & Brothers, New York, 1889 → consulter cet ouvrage