θυγατέρα
Étymologie
- Du grec ancien θυγάτηρ, thugátêr.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | η | θυγατέρα | οι | θυγατέρες |
| Génitif | της | θυγατέρας | των | θυγατέρων |
| Accusatif | τη(ν) | θυγατέρα | τις | θυγατέρες |
| Vocatif | θυγατέρα | θυγατέρες | ||
θυγατέρα (thigatéra) \θi.ɣa.ˈtɛ.ɾa\ féminin
Références
- Λεξικό της κοινής νεοελληνικής, Fondation Manolis Triantafyllidis, 1998 (θυγατέρα)