κατάρα
Étymologie
- Du grec ancien κατάρα, katára.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | η | κατάρα | οι | κατάρες |
| Génitif | της | κατάρας | των | καταρών |
| Accusatif | τη(ν) | κατάρα | τις | κατάρες |
| Vocatif | κατάρα | κατάρες | ||
κατάρα, katára \Prononciation ?\ féminin
Grec ancien
Étymologie
Nom commun
κατάρα, katára *\Prononciation ?\ féminin
- Malédiction.
- κατάρην ποιεῖσθαί τινι
Dérivés
- καταράομαι (« maudire »)
- κατάρατος (« maudit »)
Dérivés dans d’autres langues
- Grec : κατάρα
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901
- « κατάρα », dans Henry Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek–English Lexicon, Harper & Brothers, New York, 1889 → consulter cet ouvrage