καταμήνιος
Grec ancien
Étymologie
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ϰαταμήνιος | ϰαταμήνιος | ϰαταμήνιον | |||
| vocatif | ϰαταμήνιε | ϰαταμήνιε | ϰαταμήνιον | |||
| accusatif | ϰαταμήνιον | ϰαταμήνιον | ϰαταμήνιον | |||
| génitif | ϰαταμήνιου | ϰαταμήνιου | ϰαταμήνιου | |||
| datif | ϰαταμήνιῳ | ϰαταμήνιῳ | ϰαταμήνιῳ | |||
| cas | duel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ϰαταμήνιω | ϰαταμήνιω | ϰαταμήνιω | |||
| vocatif | ϰαταμήνιω | ϰαταμήνιω | ϰαταμήνιω | |||
| accusatif | ϰαταμήνιω | ϰαταμήνιω | ϰαταμήνιω | |||
| génitif | ϰαταμήνιοιν | ϰαταμήνιοιν | ϰαταμήνιοιν | |||
| datif | ϰαταμήνιοιν | ϰαταμήνιοιν | ϰαταμήνιοιν | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ϰαταμήνιοι | ϰαταμήνιοι | ϰαταμήνια | |||
| vocatif | ϰαταμήνιοι | ϰαταμήνιοι | ϰαταμήνια | |||
| accusatif | ϰαταμήνιους | ϰαταμήνιους | ϰαταμήνια | |||
| génitif | ϰαταμήνιων | ϰαταμήνιων | ϰαταμήνιων | |||
| datif | ϰαταμήνιοις | ϰαταμήνιοις | ϰαταμήνιοις | |||
καταμήνιος, katamênios
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901