κλίμα
Étymologie
- Du grec ancien κλίμα, klíma.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | το | κλίμα | τα | κλίματα |
| Génitif | του | κλίματος | των | κλιμάτων |
| Accusatif | το | κλίμα | τα | κλίματα |
| Vocatif | κλίμα | κλίματα | ||
- (Géographie) Climat.
Grec ancien
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | τὸ | κλίμα | τὰ | κλίματα | τὼ | κλίματε |
| Vocatif | κλίμα | κλίματα | κλίματε | |||
| Accusatif | τὸ | κλίμα | τὰ | κλίματα | τὼ | κλίματε |
| Génitif | τοῦ | κλίματος | τῶν | κλιμάτων | τοῖν | κλιμάτοιν |
| Datif | τῷ | κλίματι | τοῖς | κλίμασι(ν) | τοῖν | κλιμάτοιν |
κλίμα, klíma *\ˈkli.ma\ neutre
- Inclinaison, pente.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
- Inclinaison de la Terre, latitude, climat.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Dérivés dans d’autres langues
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901
- « κλίμα », dans Henry Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek–English Lexicon, Harper & Brothers, New York, 1889 → consulter cet ouvrage