κρίση

Étymologie

Du grec ancien κρίσις.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif η  κρίση οι  κρίσεις
Génitif της  κρίσης
κρίσεως		 των  κρίσεων
Accusatif τη(ν)  κρίση τις  κρίσεις
Vocatif κρίση κρίσεις

κρίση (krísi) \ˈkɾi.si\ féminin

  1. Crise.
  2. Jugement.
Cet article est issu de Wiktionnaire. Sauf mention contraire, le texte est disponible sous Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.