κραταιός
Grec ancien
Étymologie
- De κράτος, krátos (« force, puissance »).
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | κραταιός | κραταιή | κραταιόν | |||
| vocatif | κραταιέ | κραταιή | κραταιόν | |||
| accusatif | κραταιόν | κραταιήν | κραταιόν | |||
| génitif | κραταιοῦ | κραταιῆς | κραταιοῦ | |||
| datif | κραταιῷ | κραταιῇ | κραταιῷ | |||
| cas | duel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | κραταιώ | κραταιά | κραταιώ | |||
| vocatif | κραταιώ | κραταιά | κραταιώ | |||
| accusatif | κραταιώ | κραταιά | κραταιώ | |||
| génitif | κραταιοῖν | κραταιαῖν | κραταιοῖν | |||
| datif | κραταιοῖν | κραταιαῖν | κραταιοῖν | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | κραταιοί | κραταιαί | κραταιά | |||
| vocatif | κραταιοί | κραταιαί | κραταιά | |||
| accusatif | κραταιούς | κραταιάς | κραταιά | |||
| génitif | κραταιῶν | κραταιῶν | κραταιῶν | |||
| datif | κραταιοῖς | κραταιαῖς | κραταιοῖς | |||
κραταιός, krataiós *\kra.tai̯.ós\
Synonymes
Dérivés dans d’autres langues
- Grec : κραταιός
Références
- « κραταιός », dans Henry Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek–English Lexicon, Harper & Brothers, New York, 1889 → consulter cet ouvrage