κυρίαρχος

Étymologie

Du grec ancien, composé de κύριος, kýrios (« maitre, souverain ») et de ἄρχω, árkhō (« commander »).

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif κυρίαρχος κυρίαρχη κυρίαρχο
génitif κυρίαρχου κυρίαρχης κυρίαρχου
accusatif κυρίαρχο κυρίαρχη κυρίαρχο
vocatif κυρίαρχε κυρίαρχη κυρίαρχο
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif κυρίαρχοι κυρίαρχες κυρίαρχα
génitif κυρίαρχων κυρίαρχων κυρίαρχων
accusatif κυρίαρχους κυρίαρχες κυρίαρχα
vocatif κυρίαρχοι κυρίαρχες κυρίαρχα

κυρίαρχος, kiríarchos \ciˈɾi.aɾ.xos\

  1. Souverain.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Dérivés

Cet article est issu de Wiktionnaire. Sauf mention contraire, le texte est disponible sous Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.