κόραξ
Grec ancien
Étymologie
- Apparenté à corvus en latin.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ὁ | κόραξ | οἱ | κόρακες | τὼ | κόρακε |
| Vocatif | κόραξ | κόρακες | κόρακε | |||
| Accusatif | τὸν | κόρακα | τοὺς | κόρακας | τὼ | κόρακε |
| Génitif | τοῦ | κόρακος | τῶν | κοράκων | τοῖν | κοράκοιν |
| Datif | τῷ | κόρακι | τοῖς | κόραξι(ν) | τοῖν | κοράκοιν |
κόραξ, kórax *\kó.rakʰs\ masculin
- (Ornithologie) Corbeau.
- (Par analogie)
- Constellation du Corbeau.
- Poisson.
- Cormoran.
- Désigne divers objet recourbés comme le bec du corbeau, comme le marteau de porte.
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901
- « κόραξ », dans Henry Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek–English Lexicon, Harper & Brothers, New York, 1889 → consulter cet ouvrage