λυγρός
Grec ancien
Étymologie
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | λυγρός | λυγρά | λυγρόν | |||
| vocatif | λυγρέ | λυγρά | λυγρόν | |||
| accusatif | λυγρόν | λυγράν | λυγρόν | |||
| génitif | λυγροῦ | λυγρᾶς | λυγροῦ | |||
| datif | λυγρῷ | λυγρᾷ | λυγρῷ | |||
| cas | duel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | λυγρώ | λυγρά | λυγρώ | |||
| vocatif | λυγρώ | λυγρά | λυγρώ | |||
| accusatif | λυγρώ | λυγρά | λυγρώ | |||
| génitif | λυγροῖν | λυγραῖν | λυγροῖν | |||
| datif | λυγροῖν | λυγραῖν | λυγροῖν | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | λυγροί | λυγραί | λυγρά | |||
| vocatif | λυγροί | λυγραί | λυγρά | |||
| accusatif | λυγρούς | λυγράς | λυγρά | |||
| génitif | λυγρῶν | λυγρῶν | λυγρῶν | |||
| datif | λυγροῖς | λυγραῖς | λυγροῖς | |||
λυγρός, lugrós
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901
- « λυγρός », dans Henry Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek–English Lexicon, Harper & Brothers, New York, 1889 → consulter cet ouvrage