μάντης
Étymologie
- Du grec ancien μάντις, mántis.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ο | μάντης | οι | μάντεις |
| Génitif | του | μάντη | των | μάντεων |
| Accusatif | το(ν) | μάντη | τους | μάντεις |
| Vocatif | μάντη | μάντεις | ||
μάντης (mándis) \ˈman.dis\ masculin
Dérivés
- μάντισσα : devineresse
- μαντείο : oracle
- μαντικός :
- μαντική :
- μάντευμα :
- μαντεύω : deviner