μωρός
Grec ancien
Étymologie
- Origine incertaine. Généralement comparé avec le sanskrit मूर, mūrá, i marr en albanais signifiant dépossédé de sa raison.
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | μωρός | μωρά | μωρόν | |||
| vocatif | μωρέ | μωρά | μωρόν | |||
| accusatif | μωρόν | μωράν | μωρόν | |||
| génitif | μωροῦ | μωρᾶς | μωροῦ | |||
| datif | μωρῷ | μωρᾷ | μωρῷ | |||
| cas | duel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | μωρώ | μωρά | μωρώ | |||
| vocatif | μωρώ | μωρά | μωρώ | |||
| accusatif | μωρώ | μωρά | μωρώ | |||
| génitif | μωροῖν | μωραῖν | μωροῖν | |||
| datif | μωροῖν | μωραῖν | μωροῖν | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | μωροί | μωραί | μωρά | |||
| vocatif | μωροί | μωραί | μωρά | |||
| accusatif | μωρούς | μωράς | μωρά | |||
| génitif | μωρῶν | μωρῶν | μωρῶν | |||
| datif | μωροῖς | μωραῖς | μωροῖς | |||
μωρός, mōrós *\mɔː.ˈros\
Variantes
- μῶρος (Attique)
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901