μῆλον
Grec ancien
Étymologie
Nom commun 1
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | τὸ | μῆλον | τὰ | μῆλα | τὼ | μήλω |
| Vocatif | μῆλον | μῆλα | μήλω | |||
| Accusatif | τὸ | μῆλον | τὰ | μῆλα | τὼ | μήλω |
| Génitif | τοῦ | μήλου | τῶν | μήλων | τοῖν | μήλοιν |
| Datif | τῷ | μήλῳ | τοῖς | μήλοις | τοῖν | μήλοιν |
μῆλον, mễlon *\ˈmɛːˌ.lon\ neutre
Variantes
- μεῖλον (Béotien)
Nom commun 2
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | τὸ | μῆλον | τὰ | μῆλα | τὼ | μήλω |
| Vocatif | μῆλον | μῆλα | μήλω | |||
| Accusatif | τὸ | μῆλον | τὰ | μῆλα | τὼ | μήλω |
| Génitif | τοῦ | μήλου | τῶν | μήλων | τοῖν | μήλοιν |
| Datif | τῷ | μήλῳ | τοῖς | μήλοις | τοῖν | μήλοιν |
μῆλον, mễlon *\ˈmɛːˌ.lon\ neutre
- (Botanique) Pomme.
Variantes
- μᾶλον (Dorien, éolien)
Dérivés
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901
- ↑ Julius Pokorny, Indogermanisches etymologisches Wörterbuch, 1959 → consulter cet ouvrage