νάρκισσος
Grec ancien
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ὁ | νάρκισσος | οἱ | νάρκισσοι | τὼ | ναρκίσσω |
| Vocatif | νάρκισσε | νάρκισσοι | ναρκίσσω | |||
| Accusatif | τὸν | νάρκισσον | τοὺς | ναρκίσσους | τὼ | ναρκίσσω |
| Génitif | τοῦ | ναρκίσσου | τῶν | ναρκίσσων | τοῖν | ναρκίσσοιν |
| Datif | τῷ | ναρκίσσῳ | τοῖς | ναρκίσσοις | τοῖν | ναρκίσσοιν |
νάρκισσος, nárkissos masculin
Dérivés dans d’autres langues
Prononciation
- *\nár.kis.sos\ (Attique (Ve siècle av. J.-C.))
- *\ˈnar.kis.sos\ (Koinè, Égypte (Ier siècle))
- *\ˈnar.cis.sos\ (Koinè (IVe siècle))
- *\ˈnar.cis.sos\ (Byzance (Xe siècle))
- *\ˈnar.ci.sos\ (Constantinople (XVe siècle))
Références
- « νάρκισσος », dans Henry Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek–English Lexicon, Harper & Brothers, New York, 1889 → consulter cet ouvrage